Φήμες και παρασκήνιο γύρω από Εθνική-Eurobank

Ο αγώνας δρόμου για την ανακεφαλαιοποίηση και οι λάθος χειρισμοί

 Πυρετώδεις είναι διαβουλεύσεις που διεξάγονται στο παρασκήνιο μετά και το επίσημο ναυάγιο του deal Εθνικής-Eurobank. Οι διοικήσεις των δυο τραπεζών αναζητούν νέες πηγές χρηματοδότησης για να σφραγίσουν τον ιδιωτικό χαρακτήρα των τραπεζών, κάτι που φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο υπό τις παρούσες συνθήκες. Σενάρια, υποθέσεις, εικασίες και κινήσεις αποπροσανατολισμού συνθέτουν ένα μάλλον ασταθές και ευμετάβλητο σκηνικό, από την εξέλιξη του οποίου κρίνεται η τύχη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος καθλως και χιλιάδων θέσεων εργασίας.
Αν και πολλά ακούγονται για τις αιτίες και τις αφορμές του ναυαγίου η πραγματικότητα μπορεί να συνοψιστεί σε δυο βασικούς άξονες: Από τη μια το deal ήταν too large to be done.
Και αφ ετέρου οι καθυστερήσεις από τις διοικήσεις των τραπεζών οδήγησαν τη συμφωνία στις συμπληγάδες Ευρωζώνης-ΔΝΤ, όπου κυριαρχεί η διαμάχη για το κούρεμα του χρέους και τις διαδικασίες εμπλοκής Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα.
Αυτή τη στιγμή υπό επεξεργασία βρίσκονται σενάρια για συμμετοχή των εργαζομένων με ίδια κεφάλαια και ενδεχομένως λεφτά των ταμείων στην αμκ της Eurobank ώστε να καλυφθούν τα 380 εκατ. που απαιτούνται ως μίνιμουμ συμμετοχή ιδιωτών στην αμκ για να διατηρηθεί υπό ιδιωτικό management η τράπεζα και να μην περάσει στον έλεγχο του ΤΧΣ.
Σενάρια για συμμετοχή της εκκλησίας, του πατριαρχείου και μεγάλων ιδιωτικών και κρατικών επιχειρήσεων στην αύξηση κεφαλαίου της Εθνικής συζητώνται μεταξύ της διοίκησης της τράπεζας και του υπουργείου Οικονομικών, αποδεικνύοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι η άντληση κεφαλαίων αλλά η πολιτική απόφαση για το μέλλον των τραπεζών και τη διαμόρφωση του νέου τραπεζικού χάρτη στην Ελλάδα.
Το σενάριο κρατικού πυλώνα στον τραπεζικό κλάδο με την αξιοποίηση των ιδρυμάτων που βρίσκονται υπό τη ομπρέλα του ΤΧΣ σε συνδυασμό με τη δημιουργία μιας ακόμα συντεχνιακής τράπεζας, στα πρότυπα της Attica Bank. Είναι εισηγήσεις που –μεταξύ άλλων- μελετούν σοβαρά στο Μέγαρο Μαξίμου.
Το πείραμα της συμμετοχής των εργαζομένων στη μετοχική σύνθεση και στη διοίκηση των τραπεζών έχει εφαρμοσθεί και στο παρελθόν, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, ενώ η διάθεση κεφαλαίων από τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων για την κάλυψη των κεφαλαιακών αναγκών έχει απαιτηθεί και στο παρελθόν στη ΔΕΗ.
Το Sofokleousin.gr έχει αποκαλύψει την ύπαρξη γαλλικού ενδιαφέροντος για τη Eurobank το οποίο όμως είναι πιο πιθανό να εκδηλωθεί μετά την κρατικοποίηση της τρλαοεζας από το ΤΧΣ και την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης.
Αν όμως η τράπεζα παραμείνει υπό ιδιωτικό management τότε οι ισορροπίες αλλάζουν και οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές θα επαναξιολογήσουν τα δεδομένα.
Το χρονικό του «ναυαγίου»
Η ελληνική κυβέρνηση υποτίμησε το ρίσκο της συγκυρίας, με τον υπουργό Οικονομικών να εμπιστεύεται συμβούλους και να επιστρατεύει διαπλεκόμενα προσπαθώντας να κάμψει αντιδράσεις και αντιστάσεις.
Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι κατά γενική ομολογία ιδιαίτερα ελκυστικό και έχει αποδειχθεί ανθεκτικό στις έως τώρα επίπονες δοκιμασίες και τα διαρκή stress tests. Από την άλλη πλευρά οι άστοχοι κυβερνητικοί χειρισμοί και η αδυναμία κατάρτισης ενιαίου σχεδίου για την επόμενη υποσκάπτουν τις προσπάθειες για τη σταθεροποίησή του.
Παράλληλα οι χειρισμοί σε κεντρικό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη και η διατήρηση όλων των θεμάτων ανοιχτών εντείνουν το κλίμα αβεβαιότητας και δημιουργούν την αίσθηση νέων… εκπτώσεων, κρατώντας τους εν δυνάμει επενδυτές στη… βιτρίνα.

Στο προσχέδιο που καταρτίζει η τρόικα το οποίο ήδη είναι γνωστό στο Μέγαρο Μαξίμου αναφέρεται ότι: «οι διαδικασίες συγχώνευσης των δύο τραπεζών πρέπει να είναι αντιστρέψιμες προκειμένου  να μπορεί ο νέος μέτοχος, δηλαδή το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να χαράξει την δική του στρατηγική σε σχέση με το μέλλον των δύο τραπεζών» .
Για την μεν Εθνική οι μεγαλομέτοχοι όπως είναι τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, η οικογένεια Λάτση, η εκκλησία της Ελλάδος κλπ δεν πρόκειται να βάλουν χρήματα.

Για την Eurobank η Εθνική που κατέχει περίπου το 85% των μετοχών επίσης δεν πρόκειται να ασκήσει τα δικαιώματα της στην αύξηση.
Τα κεφάλαια που χρειάζονται οι δυο τράπεζες είναι πολλά και δεν θεωρείται πιθανόν να βρεθούν. Έτσι για την ακρίβεια:
1) Η ΕΤΕ πρέπει να βρει μέσα σε διάστημα ολίγων ημερών περίπου 900 εκατ. ευρώ  από τα συνολικά 9 δισ. ευρώ που είναι το συνολικό ποσό που χρειάζεται για την ανακεφαλαιοποίησή της. Το ποσό είναι μάλλον απίθανο να βρεθεί. Ακόμα και η οικογένεια Λάτση που κατέχει το 11% των μετοχών της ΕΤΕ θεωρείται απίθανο να βάλει αυτά τα λεφτά. Οι υπόλοιποι μεγαλομέτοχοι όπως είναι το ΙΚΑ και άλλα ταμεία δεν φαίνεται να διαθέτουν μετρητά να συμμετάσχουν σε αυτή την αύξηση.

2) Η Eurobank χρειάζεται περίπου 600 εκατ. ευρώ, ποσό που γίνεται προσπάθεια από τη διοίκηση να βρεθεί. Τα περιθώρια είναι ασφυκτικά ενώ τις τελευταίες ώρες φημολογείται ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να συμμετάσχουν με 1 ή 2 μισθούς στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου.